Gora ETXI !

Orain dela sei hilabate gutxi gora behera nik eta lagun batek amets bat izan genuen: Musika talde rockeroa eduki. Nola ez, oso urrun ikusten genuen ametsa, baina, gauza bat ez genuen kontutan hartu. Ni bateria jotzen hasiko nintzen, beste bi lagun kitarra, bajua ere lagun-min bat eta abesteko gura asko zituen beste batek bere ahotsa prestatuko zuen. Bi aldiz pentsatu gabe bildu ginen taldetxo bat egiteko.

Lehenik eta behin musika ikastea zen gure proiektua, baina beste gauzatxo batzuk ere pentsatu genituen. Musika talde guztiek estilo bat dute, izen bat... Zein musika-estilo joko (saiatu gutxienez) genuen erabakita zegoen. Zalantzarik gabe punk-ska. Estilo hau guztiok geneukan gustoko. Izenaren kontua zailagoa izan zen. Proposamen asko egon ziren baina bat ere ez bikaina. Egun batean bati etorri zitzaion burura izentxo bat: "etxi". Bai bai, x-rekin. Ez du ezer esan nahi baina guztioi izen dinamikoa eta erakargarria iruditu zitzaigun. ETXI izenarekin gelditu ginen. Ideiak eta ametsak makina bat ditugu baina talde musika on bat sortzeko musika ikastea da garrantzitsuena. Buruan izan ETXI hitza, etorkizunean asko hitz-egingo da talde honi buruz eta...(ejem...)

Tunisia maitia:

Egin dudan azken bidaia Tunisiara izan da. Orain dela oso gutxi egin nuen eta bertan urte berri hau hasi nuen. Herrialdeko leku mota asko bisitatu nituen. Nire ustez, bidai oso heterogeneoa izan zen. Lehenengo egunetan bidai guztiz antolatuta izan zen. Gidari bat geneukan eta Denetarik erakutsi zigun. Basamortuan egon ginen, hondartzan, gameluetan, "katxinba"-etan erretzen, "te"-ak edaten, "jaima"-etan afaltzen(basamortuko dendatxo tradizionalak, gehienetan lo egiteko erabiltzen dira)... Hau guztia asko ez balitz, autobus berdinetan gindoazenak oso ondo erlazionatzen ginen eta giro oso atsegina sortu zen. Hau tontakeria bat irudituko zaizue baina bidai antolatuetan bidaia ongi disfrutatzeko jende arteko giroa oso garrantzitsua da. Azken bi egunetan bakoitza hotel desberdinetan zegoen eta faltan bota genuen jendearekin harremanak izatea, farre egitea, bidaiari buruz hitz egitea... Bidaiari nota jarri behar bazitzaion, dudarik gabe ona izango zen.

Mundu harrigarria benetan...

XX. mendean mundu berri bat asmatu egin zen. Mugarik gabe, askatasun osoarekin (gutxienez teorian), berdintasunarekin... Erakargarria da edozein gauza egin ahal dugun mundu gazte hori. Nabigatu eta nabigatu nekatu gabe, aspertu gabe... Imaginatzen dugun guztia bertan egin ahal dugu, gainera egunero gauza berriak asmatzen eta sortzen dira. Gero eta jende gehiago sartzen eta disfrutatzen du mundu horretaz. Zehazki gauzak egiteko edo sinpleki, denbora erretzeko. Mundu ezezagun eta bitxi horretan dendak daude, informazioa, jendea ezagutzeko guneak, komunikabide mota asko, musika... Behin eta berriro aipatu dudan mundu honetan galtzeko, bakarrik bi gauza behar dira: gogo asko eta ordenagailu bat!

Arrazoirik gabe

Aspaldiko irakurle maitiak! (hortik jarraitzen baduzue)

Badakit ez dudala merezi hemen idaztea baino berreskuratu nahi dut "hobby" hau. Zuen baimenarekin noski. Irakurlerik gabe ezinezkoa izango zen idazleak egotea eta horregatik, arrazio sinple horrengatik zuek zarete ezinbestekoak eta elementu garrantzitzuenak. Barkamena eskatu nahi nizuke ere zeren eta ez dago eskubiderik egin dudana egiteko, egun batean, ziplo, ez idatzi, arrazoirik gabe. Barka nazazue.

Gaurtik, zuek nahi baduzue gehiago idaztera konpromisua hartuko dut baina hori bai, baldintza batekin, zuen partez ere jarri behar duzuela... Ulertzen duzue ez? Gogoz irakurri, komentatu, zuen iritzia eman... Bai ala ez?

Beno, nik pausoa eman dut, orain, tratuko zuen zatia bete behar duzue.

Superman, Piolin, Bugs Bunny...

Institutuko azken txangoa izan nuen pasaden astean. Madrilera joan ginen, hain zuzen ere Warner Bros parkera. Joan eta etorri egunean... Guztira 9 ordu autobusean... A ze bero! Jasanezina! Gutxienez tontoarena egiten genuenez denbora oso azkar pasatu zen. Ikurriña geneukan bertan eta auto batzuen gidariak esku itxia igotzen zuten irrifarrarekin baina beste batzuek kontrakoa... Baina ailegatzerakoan urarekin ez geneukan berorik, eskerrak! Gelditu gabe egon ginen bertan, argazkiak, jende ezaguna, jolasak...denetarik! Umeentzako zegoen dena eginda, beren pelikuletako protagonistak bertan zeuden eta: Piolin, Bugs Bunny, Batman, Superman... 7 ordu irakaslerik gabe! Hori bai bizitza! Legerik gabe! Denbora bukatzerakoan denak nekaturik geunden. Eta autobusean isil-isilik "Troya" filmea ikusten. Gasteizera ailegatzerakoan triste eskuarekin agur esaten genuen guztiei... Ikasbidai hau ezin da konparatu 4.mailan egingo dugunarekin. Aste bat Amsterdam-era!

Gasteizko festetan bezala!

Poza da nagusi Gasteizen (gutxienez futbola gustoko dutenentzako), Alaves futbol taldea dela eta. Pasaden igandean garrantzi handiko norgehiagoka irabazi zuen Alavesak, lehenengo maialara igotzeko. Dagoeneko lehenengo mailan dago! 2 urte bakarrik iraundu du bigarrenean. Hori ospatzeko, atzo (astelehena), Andra mari zuriko enparantzara joango ziren jokalari guztiak. Ni ailegatzerakoan gauza bat etorri zitzaidan nire burura, Gasteizko festak. Urtero enparantza horretan jendea pilatzen da zeledon agurtzeko, eta jende mordoarekin betetzen da. Ba, atzo berdin, jendez betea. Lekurik ez, bakarrik kolore urdina eta zuria. Jendetza farrezka, kantatzen, dantzatzen... Alai. Zortziretan gutxi gora behera jokalariak etorri ziren. Baina ez ibiliz, Bartzelonan bezala, sabailik gabeko autobus batean jendea agurtzen. Geroxeago balkoietara igo zirenean mundu guztia hasi zen oihuka. Horrela bukatu arte, saltoka. Tripako minarekin bukatu genuen bat baino gehiago. Bukatzerakoan jende-bide bat egin zen, kutxi kalera nola ez. Euskal taldeen berri onak ez dira bakarrik Alavesarenak, ere Eibarrek igo ahal du lehenengo mailara. Hori ez da guztia, Irungo Real Union dagoelako bigarren mailara igotzeko posibilitatekin. Gora Euskal taldeak!

Letoniatik Zaragozara.

Pasaden egunean (atzo zehatzago izateko) euskarazko irakasleak komentario interesgarri bat egin zuen klasea:
-Orain dela gutxi egunkarian irakurri nuen Letoniara (bai bai Letoniara) atera direla udalekuak. Gainera oso oso merkeak, 125 euro 8 egun (baietz Letoniara). Gainera abioiez joaten da.
Geldirik geratu nintzen, ezer esan gabe. Liluratuta. Hori zen nire bidaia! Foru aldundiko udalekuetara joan nahi nuen baina nire lagunei ez zieten uzten oso garestiak zirelako. Ni triste geratu nintzen ez nuelako nahi hemen geratzea uda osoa. Klasea bukatu eta gero nire lagunen bila joan nintzen eta kontatu nien. Berdin-berdin. Geldirik geratu ziren. Eskolatik atera bezain laster etxera abiatu nintzen presaka. Kaixo esan baino lehen, nire amari guzti-guztia kontatu nion. Ez zion grazia haundia egin baina nik esan nion Europar Batasuneko kidea zela eta asko hobetu zuela. Uzten ninduen. Arratsaldean organizatzaileak ikustera joan nintzen. Zaila zegoela esan zidaten jende asko apuntatu zelako dagoeneko, nire itxaropena ez zen agortu oraindik. Ere komentatu ziguten beste bidai bat zegoela Ebro ibaira Zaragozatik gertu eta oso ondo zegoela. 14 egun 150 euro. Ez zegoen gaizki, baina ezin zen konparatu. Geroxeago entrenamendura joan nintzen eta kasualitatez nire entrenatzailea eskaini zidan bidai hura! Hori ez zen dena, gainera bidaiaren koordinatzailea ezagutzen zuen eta "kolatu" ahal gintuen. Letoniara joateko itxaropena zerutik zegoen. Baina, dakigunez, beti ez da dena ondo ateratzen. Eta esan zigun koordinatzaileak urte bat gehiago izan behar genuela. Nahiz eta publizitatearen paperean gure adina jarri, urte bat gehiago izan behar genuen. Zelako pena, hori bai, beste arrazoi bat zegoen ez joateko. Plazak agortu ziren. Hori, lasaitu ninduen. Gutxienez bi arrazoiengatik ezin ginen joan. Hemen geratzearena ideia txarra zela eta Zaragozako bidaia hartu genuen. Ez dago gaizki, Zaragozako neska/mutilekin egongo gara 7 egun Zaragoza eta gero beste 7 egun Araban. Ebroko erriberan rafting egingo dugu, piragua...Oraintxe geratu naiz lagunekin dirua emateko eta ziurtagiria entregatzeko. Arduradunaz esan zigunez seguruenik plazak egongo ziren asko faltatzen zirelako. Hori espero dut, noski!